Autovisie - 2010-05-29

SUPERTEST – HATCHBACKS UIT HET B-SEGMENT

De populairste compacte hatchbacks uit het B-segment binden de strijd aan in één allesomvattende supertest.

Van boodschappenauto tot een bijna volwaardige gezinsauto: het B-segment heeft de afgelopen twee decennia een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Niet gek dus dat in het eerste kwartaal van 2010 de achttien geteste auto’s goed waren voor een vijfde van alle verkopen in Nederland. Door de trend richting zuinig - en dus compacter - zal dat aandeel in de toekomst alleen maar groeien.

Maar welke is de beste? Om dat te bepalen hebben we de vijftien bestverkochte B-segment auto’s van Nederland uitgenodigd met hun meest populaire motorisering en uitrustingsniveau. Dat veld is aangevuld met drie modellen die je zou kunnen aanduiden als ‘B-premium’. De Mini Cooper, de Alfa Romeo MiTo en de Citroën DS3 zijn nadrukkelijk bedacht om kopers te verleiden voor wie stijl en sportiviteit belangrijker zijn dan functionaliteit en value for money. Een trendy deelsegment dat met de komst van de Audi A1 eind dit jaar even felbevochten zal zijn als dat van de ‘meute’.

Onze selectiecriteria leverden een breed veld op: van de tien mille kostende Dacia Sandero tot een Peugeot 207 die bijna negentien mille moet opbrengen. Lees op de navolgende pagina’s welke auto’s als totaal kloppen voor hun prijs. Kortom: welke we je van harte aanbevelen en welke minder of juist totaal niet.

Alfa Romeo MiTo (AAN TE BEVELEN)
Het luxe raspaardje in het B-segment overtuigt op alle dynamische onderdelen. De besturing is niet zo fijngevoelig als die van een Mini, maar communiceert voldoende. De MiTo stuurt zeker op de grote wielen (optie) lekker puntig, heeft een prima carrosseriecontrole en met de DNA-knop in Dynamic een ronduit uitdagend weggedrag. Het ESP laat dan veel speelruimte en grijpt pas laat in.
De 135 pk sterke geblazen MultiAir heeft een explosief karakter. Door zijn brede powerband in combinatie met relatief lange overbrengingsverhoudingen is de driveability zeer goed. Bovendien is de motor gezien zijn goede prestaties met 1 op 15,2 zuinig, met hulp van start/stop. De versnellingsbak heeft een droog en mechanisch schakelgevoel en de pook laat zich alleen naar zijn twee hakerig bedienen. In het interieur is een perfecte, lage zitpositie te vinden en het dashboard ziet er stijlvol uit, maar sommige delen zijn matig afgewerkt. De overzichtelijkheid en functionaliteit van de MiTo zijn ondermaats. De achterbank is niet in delen neerklapbaar, de beenruimte achterin is krap, de kofferbak is onpraktisch door een grote laadhoogte en een hoge tildrempel. De instap naar de achterbank is wel ruimer dan die van de Citroën DS3. Als modieuze rijdersauto een leuk aanbod in dit segment.

+ Felle motor
+ Sportieve rijeigenschappen
+ Start/stopsysteem
- Wisselvallige bouwkwaliteit
- Matige functionaliteit
- Beperkte ruimte achterin

Citroën C3 (BEPERKT AAN TE BEVELEN)
De leuk en ruimtelijk vormgegeven Citroën is de comfortkeuze in dit segment. Hij heeft een uitstekend geïsoleerd interieur en het veercomfort van het onderstel is goed. Alleen de achtertrein is wat te soft gedempt, waardoor de achteras springerig is op een hobbelige weg. De besturing is licht, biedt weinig gevoel en laat zich desgewenst met een pink bedienen. De 95 pk sterke 1.4 VTi is niet alleen zuinig met een testverbruik van 1 op 16,1 ondanks het ontbreken van een start/stopsysteem, maar is ook verrassend vlot te noemen. Hij is een seconde sneller bij 100 km/h dan de fabrieksopgave. De viercilinder komt sowieso over als een fijne krachtbron door zijn souplesse. Boven de 5000 toeren per minuut begint de motor wel te dreunen.
Teleur stelt de C3 door de ruimte op de achterbank, daar is het krap. De knieën komen tegen de voorstoel en door de naar binnen buigende daklijn is de hoofdruimte beperkt. Dat valt tegen, zeker als je vanaf de ruime plaatsen vóórin de C3 komt. Goed is wel het afwerkingsniveau en de gebruikte materialen in het interieur. De C3 is een comfortabele auto met een goede kwaliteitsbeleving, maar hij mist interieurruimte om tot de top van zijn segment door te dringen.

+ Leuke vormgeving
+ Goede afwerking
+ Goed presterende motor
- Krap achterin
- Geen start/stopsysteem
- Zicht schuin naar achter

Citroën DS3 (AAN TE BEVELEN)
Citroën durft, want het gaat met de DS3 rechtstreeks de strijd aan met de ongeslagen trendkampioen Mini. De DS3 is daarom bewapend met een bijna identiek vermogen. Ook deze DS3 heeft zijn prijs, maar is toch een kleine 1800 euro goedkoper dan de Mini. Zeker zo belangrijk zijn de looks en de individualiseringsmogelijkheden. En die zijn dik voor elkaar: je krijgt alle mogelijkheden om echt je eigen DS3 samen te stellen. De kleurcombinaties zijn soms gewaagd maar het aanbod is groot. Er is verder een keur aan decoratiestickers en de keus aan wielen is groot. Niemand hoeft jouw DS3 te verwarren met die van een ander. Het interieur glanst je speels tegemoet en steekt serieus goed in elkaar. De kwaliteitservaring is nog niet op het duurdere Mini-niveau maar overtreft dat van de MiTo. Als het om lekker sturen gaat, dan ben je met deze DS3 zeker zo goed bediend als met de Alfa. De reflexen van de DS3 zijn nog wat rapper dan die van de Italiaan en evenaren bijna die van de Mini. De DS3 voelt lekker compact en stijf aan. De DS3 is kortom goed en heeft veel van de Mini waar hij zo op wil lijken.

+ Originele looks
+ Grote kleur en optiekeus
+ Sportieve rijeigenschappen
- Niet goedkoop
- Dashboard niet exclusief DS3
- Achterin krap

Dacia Sandero (BEPERKT AAN TE BEVELEN)
Deze op de vorige Clio gebaseerde budget-Roemeen voelt op veel punten ook aan als een budgetauto. Hij stuurt, schakelt en remt matig. Hij is hard geveerd en heeft mede daardoor een weggedrag met een scherp randje: hij houdt lang grip achter en breekt in grenssituaties abrupt uit. De 75 pk 1.2 is schreeuwerig en rauw, dus heel erg geciviliseerd is de Dacia ook niet. Maar als je daarmee kunt om gaan, is de Sandero een voordelig alternatief in het B-segment. Het ruimteaanbod voor inzittenden en bagage is namelijk bovengemiddeld, zowel voorin als achterin, als in de kofferbak. De zitpositie is hoog, waardoor de overzichtelijkheid uitstekend is. De afwerking van het dashboard is voldoende, met sobere materialen en het geheel komt over alsof het tientallen jaren goed in elkaar blijft zitten. De ergonomie is niet meer van deze tijd met veel te laag geplaatste knoppen voor de airco. De bediening voor de elektrische portierruiten zit midden op het dashboard. Leg je je neer bij de onmiskenbare onvolkomenheden die de praktische Sandero heeft, dan koop je heel veel auto voor tien mille.

+ Scherpe Prijs
+ Veel interieurruimte
+ Robuust interieur
- Onzeker stuurgevoel
- Weinig geraffineerde aandrijflijn
- Rumoerig interieur

Fiat Punto (AAN TE BEVELEN)
De mooie 'Maserati'-neus sneuvelde bij zijn recente facelift. Nu zit de 'schoonheid' vooral onder de motorkap. De 105 pk sterke 1.4 MultiAir-motor is een uiterst moderne krachtbron met geavanceerde inlaatkleptechniek, die echter niet voelbaar beter presteert dan meer conventionele motoren. Vooral hoger in de toeren reageert de 1.4 enigszins terughoudend op gascommando’s. Dat doet zijn uitvoering ‘Racing’ geen eer aan, hoewel hij met een topsnelheid van 185 km/h wel tot de snellere behoort in deze test. Belangrijker is dat hij 1 op 17,5 zou moeten kunnen rijden en daar redelijk ver vandaan blijft met een testscore van 1 op 15,1. Een andere meter die wel goede resultaten toonde was de decibelmeter. Deze bevestigde wat de oren al registreerden: de Punto-cabine isoleert je goed van motor-, wind- en rolgeluiden. Het is sowieso aangenaam vertoeven in deze Italiaanse cockpit, waarin de nodige flair van het helderrode dashboard gecombineerd wordt met voldoende functionaliteit en ruimte. De onderstelafstemming is vooral aan de achterzijde stevig en daardoor niet helemaal in balans met de softe neus. Op de uitwijkproef levert dat vooral een springerige achterzijde op, die zich eenvoudig laat corrigeren. De Punto is ook als Evo nog steeds de stijlvol ogende, enigszins sportieve Fiat waarin je gezien kunt worden.

+ Vlot uiterlijk
+ Goede zitpositie
+ Stil interieur
- Trage gasrespons bij hoge toeren
- Facelift geen verbetering
- Achteras stevig gedempt

Ford Fiesta (ZEER AAN TE BEVELEN)
Het is een draak van een cliché, maar de Fiesta is een feest om te rijden. De remmen, de besturing, de versnellingsbak en het onderstel zijn allemaal zeer communicatief en fijngevoelig te bedienen. De wegligging van de Ford is de norm in zijn segment en het weggedrag is prachtig in balans. Dit alles staat normaal gebruik – zoals bij de Mini wel het geval is - geen streep in de weg. Het is onverminderd een comfortabele hatchback, maar als je meer tempo gaat maken, valt alles op zijn plaats. De zitpositie is iets te hoog, maar het is desondanks een prima werkplek voor in de file of een polderweg. Het dashboard is een speels en prima afgewerkt geheel met mooie materialen. Komen er dan helemaal geen valse tonen uit de loftrompet? Jawel, want de beenruimte op de wat korte en vlakke achterbank houdt niet over en de kofferbak heeft een hoge tildrempel en laadhoogte.
De 82 pk sterke viercilinder presteert goed, want hij gaat bijna een seconde sneller naar 100 km/h dan de fabriek opgeeft. Maar hij voelt en klinkt niet heel geweldig: amechtig en schreeuwerig hoger in de toeren. Zuinig is hij wel met 1 op 15,9 en dat zonder energiebesparende hulpmiddelen als een start/stopsysteem.

+ Sportief, toch comfortabel
+ Prima bouwkwaliteit
+ Fijngevoelige bediening
- Beenruimte achterin matig
- Hoge tildrempel en laadhoogte
- Geen start/stopsysteem

Hyundai i20 (AAN TE BEVELEN)
Inderdaad, een bekend gezicht deze Hyundai. De opvallende, groene i20 is een half jaar te gast geweest in onze garage. Dat was een overigens een probleemloos verblijf. Als sterk punt van de i20 kun je zonder meer de ruime standaarduitrusting met ESP, mistlampen, stuurbediende audio met USB- en aux-aansluiting, elektrische verstelbare spiegels en handbediende airco noemen. Met de value-for-money is dus niets mis, ondanks het feit dat de gebruikte plastics goedkoper ogen dan die van de gemiddelde testkandidaat. De i20 is behoorlijk ruim, ook op de achterbank zit je goed. Het interieur is functioneel, maar wel wat minder stil door de goed hoorbare rolgeluiden. De motor is niet luidruchtig maar ook niet erg willig en de gaspedaalbediening is wat stroperig. Daar staat tegenover dat deze i20 met een testverbruik van 1 op 17,2 inderdaad ook echt zuinig is. Zonder dat er een start/stopsysteem of andere eco-voorzieningen aan boord zijn. De rijeigenschappen zijn weinig onderscheidend. De i20 voelt lichtvoetig aan, stuurt redelijk, maar heeft het ESP door ‘losse’ achterzijde wel nodig.

+ Ruime standaarduitrusting
+ Scherpe prijs
+ Zuinig
- Rolgeluiden niet goed geïsoleerd
- Goedkoop ogende plastics
- Slome motor

Mini Cooper (ZEER AAN TE BEVELEN)
De Mini is reeds ontelbaar vaak bewierookt en ook nu kunnen we het niet laten. Wat is het toch een geweldig rijdend apparaat. Zo gehoorzaam, zo precies en wat maakt een onafhankelijke achterwielophanging een verschil met de concurrentie met een eenvoudige torsie-as achter. Het weggedrag laat zich nauwgezet met het gaspedaal beïnvloeden, de besturing is vol van detail en de carrosseriecontrole is fenomenaal. De 1.6 is gewillig, de versnellingsbak een open boek en de remmen bijna van sportwagenniveau. Puur als rijdersauto behoort de Mini tot de eenzame top in zijn segment. En dat geldt voor meer zaken. De kwaliteit van het interieur is van een andere orde dan van de rest van de deelnemers. Topmaterialen, een superieure afwerking en oersolide gevoel. Minpunten zijn er ook genoeg. De Mini is onevenredig duur, knalhard afgeveerd, krap achterin, karig uitgerust, heeft de kleinste kofferbak en haalt bij lange na het opgegeven fabrieksverbruik niet, ondanks zijn EfficientDynamics. Hij scoorde 1 op 12,4 en dat is ruim zes kilometer minder ver op een liter dan de fabriek belooft. Desondanks vormt de Mini van het modieuze drietal een voor velen onweerstaanbaar aanbod.

+ top bouwkwaliteit
+ superieure rijeigenschappen
+ Tijdloze looks
- hoge prijs
- kleine bagageruimte
- oncomfortabel onderstel

Mitsubishi Colt (NIET AAN TE BEVELEN)
De kleine Japanner heeft duidelijke plus- en minpunten. Goed aan de Colt zijn het ruimteaanbod, de functionaliteit, zijn prijs en de royale standaarduitrusting. Voorin is er voldoende ruimte en ook achterin stelt de Colt niet teleur door de leefruimte voor benen en hoofd. De hoedenplank is op twee niveaus instelbaar en de kofferbak heeft een dubbele bodem. Daarnaast heeft hij een start/stopsysteem en de (schreeuwerige) motor springt met 1 op 16,9 spaarzaam met de brandstof om. Maar de Colt heeft een reeks zwakke punten. De stoelen zijn bijvoorbeeld van zeer matige kwaliteit. Je voelt het frame van de stoelen door de zitting en de zijdelingse steun is ontoereikend. Zaken waar je elke kilometer hinder van ondervindt. De rijeigenschappen van de Colt zijn slecht in balans en de carrosseriecontrole is onvoldoende. De voorzijde is veel te slap gedempt en mede daardoor onderstuurt de Colt bovengemiddeld veel. Op de lastwissel wordt door het stevig duiken van de neus de achterzijde licht en die breekt dan ook flink uit. De besturing heeft een elastiekerig gevoel, is onnauwkeurig en de bekrachtiging varieert hinderlijk. Al met al is de Mitsubishi Colt een auto die zijn matige rijeigenschappen en zijn slechte stoelen moet compenseren met een ruim interieur, een aardige standaarduitrusting en een laag verbruik. Voor ongeveer hetzelfde geld is er de veel beter Suzuki Swift te koop en daarom zouden wij de relatief oude Colt laten staan.

+ Laag brandstofverbruik
+ Functioneel interieur
+ Scherp geprijsd
- Slechte stoelen
- Matige rijeigenschappen
- Storende rolgeluiden banden

Opel Corsa (AAN TE BEVELEN)
Het Corsa-design ziet er vooral volwassen uit en in tegenstelling tot het gros van de testauto’s is hij het meest gewild als driedeurs. Daar past een sportieve inslag wel bij. De Corsa is namelijk een handvol als je in bijvoorbeeld een uitwijksituatie stuurbewegingen combineert met remmen of gas loslaten. De matig gedempte achterkant haalt je dan in als je niet snel genoeg corrigeert. In de normale omgang is deze Opel vriendelijk, hij stuurt en schakelt voldoende goed. De motor doet zijn werk, maar is niet erg zuinig. De vijfbak voelt wat grof en hakerig aan. Remmen doet hij matig, voor de eerste noodstop had hij maar liefst 42,6 meter nodig, pas bij de derde poging dook hij onder de veertig meter grens. Het pedaalgevoel bleef hetzelfde, niet erg hard en dat geeft een minder veilig gevoel. De Corsa is een aardig ogende hatchback, voldoende functioneel, behoorlijk compleet maar met minder goede remmen. Zijn grensgedrag doet de enthousiaste stuurman glimlachen maar de gemiddelde klant prefereert waarschijnlijk elektronische beteugeling door ESP of een wat tammere onderstelafstemming. De compacte Opel heeft al met al geen specifieke sterke punten maar weet je wel het gevoel te geven dat je een volwassen auto hebt gekocht.

+ Volwassen uiterlijk
+ Goede zitpositie
+ Voelt solide aan
- Remt matig
- Geen ESP
- Niet zuinig

Peugeot 206+ (AAN TE BEVELEN)
Een 206 in een test van 2010 lijkt een foutje, maar niets is minder waar. De 206 is aan een tweede leven begonnen als +. De positie ten opzichte van de 207 laat zich raden, de van de 207 neus en kont voorziene 206 moet het budgetalternatief zijn voor de 207. Het prijsverschil tussen die twee is ongeveer 1500 euro. Dat Peugeot de 206+ durft te voeren duidt op voldoende goede kwaliteiten. Is dat zo? Ja, al merk je het leeftijdverschil met de 207 wel op. De 206+ lijkt op een lightversie van de 207 en is dat ook. Hij is niet alleen 250 kilo lichter maar voelt vooral ook zo aan. De rolgeluiden uit de voorste wielkasten zijn prominent aanwezig, en in de uitrusting van deze XS ontbreekt een aantal zaken die de 207 wel heeft. De 206 heeft bijvoorbeeld geen boordcomputer en geen elektrisch bediende spiegels. De rijervaring is ook anders: de 206 voelt licht en agiel aan. Het is een speels en beweeglijk ding. Een lekker scherp autootje als het om rijeigenschappen en de portemonneeprestatie gaat.

+ Uiterlijk bijna een 207
+ Voor minder geld
+ Licht en agiel
- Karige standaarduitrusting
- Veel rolgeluiden
- Blikkerig klinkende deuren

Peugeot 207 (AAN TE BEVELEN)
Volwassen is het woord waarmee het succesnummer van Peugeot zich het best laat omschrijven. In het interieur heerst een ruimtelijk gevoel door de ver van je afstaande voorruit. Het meubilair is prettig van vorm. Zowel vóór- als achterin kun je als volwassene goed zitten. De functionaliteit behelst een neerklapbare achterbank en voldoende opbergvakken in het interieur. Het dashboard heeft geen onnodige frivoliteiten, maar maakt als geheel een to the point indruk. De 1.6 VTi is een energieke, zelfs enthousiasmerende krachtbron die de zware Leeuw in iets meer dan tien tellen naar 100 km/h weet te brengen. De rijeigenschappen van de Peugeot zijn van een prima niveau. De lichte, maar precieze besturing in combinatie met de goede wegligging zorgen voor probleemloze rijeigenschappen. Als je tijdens een uitwijkmanoeuvre toch een keer geconfronteerd wordt met een uitbrekende achterzijde, dan grijpt het ESP resoluut in. Het onderstel is comfortabel zonder dat daar een zompig randje aan zit. Nee, de Peugeot is eerder mooi rond afgestemd met een stevige demping. De 207 is geen uitschieter, wel een heel goede allrounder, waarin bestuurders van verschillend pluimage zich prettig zullen voelen.

+ Royale interieurruimte
+ Prima rijeigenschappen
+ Fijne stoelen
- Zwaar
- Neus moeilijk in te schatten
- Relatief duur

Renault Clio (ZEER AAN TE BEVELEN)
Aan alles merk je dat Renault Clio geruime tijd meedraait en dat bedoelen we in positieve zin. Het interieur is ruim, biedt plaats aan vier volwassenen en is goed afgewerkt. Met een inhoud van 288 liter is de kofferbak een van de ruimere in zijn klasse. Minpunt is wel de relatief hoge tildrempel. De kwaliteitssprong die Renault maakte met de huidige Laguna is ook zichtbaar in de Clio. Het interieur komt degelijk, solide en gerijpt over. Op hogere snelheid heeft de Clio het stilste interieur van alle deelnemers.
De afstemming van de stuurbekrachtiging is een verademing ten opzichte van de onzeker sturende Clio Phase 1. Dat heeft Renault helemaal rechtgezet met deze Phase 2, die erg goed stuurt. De besturing is precies, mooi van gewicht en redelijk communicatief. Ook de overige rijeigenschappen zijn van bovengemiddeld goed niveau. Er lijken zelfs wel wat RS-genen in deze Clio te zitten. Hij schakelt precies en laat zich nauwkeurig door een bocht sturen. In grenssituaties reageert hij voorspelbaar en beheerst. Hij remt uit de kunst en presteert met zijn turbomotor naar behoren. Vooral op de tussenacceleraties onderscheidt de Clio zich van zijn veelal atmosferisch ademende concurrenten. Een start/stopsysteem ontbreekt echter. De algehele indruk van deze Clio is prima: volwassen en doorwrocht. Een topper in het B-segment.

+ Gerijpt model
+ Prima bouwkwaliteit
+ Goede rijeigenschappen
- Zicht naar achteren
- Hoge tildrempel
- Geen start/stopsysteem

Seat Ibiza (AAN TE BEVELEN)
De meest verkochte versie van de Ibiza is deze Style en dat zorgt ook voor een ogenschijnlijk hoge prijs van 16.295 euro. Die prijs verdedigt Seat met 15 inch lichtmetalen wielen en die tref je op bijvoorbeeld de Yaris en de i20 niet aan. Hetzelfde geldt voor de standaard cruise control, de elektrisch bediende ramen achter en de mistlampen met bochtverlichting. Waar je ook voor betaalt, is de goede bouwkwaliteit van de Seat, die haalt nog niet het niveau Polo, maar je ziet aan de solide knoppen en mooie materialen dat het een concerngenoot is. Het interieur is wat afwerking en materialen betreft dus bovengemiddeld goed. Een ander sterk punt is zijn flinke voorkomen. Deze Ibiza oogt in zwart als vijfdeurs uitvoering bijna als een C-segmentauto. De binnenruimte is ook flink met grote stoelzittingen voorin. De achterbank waar het eveneens goed toeven is, bereik je gemakkelijk door een goede instap en grote deuropening. De Ibiza is kortom een volwassen auto, en daarvoor betaal je met een iets hoger verbruik en 25 procent bijtelling. Voor de 1.2 betaal je minder maar dat is geen populaire keus en dat snap je als je deze Ibiza gereden hebt. Minder dan 85 pk wil je niet.

+ Lijkt een klasse groter
+ Goede bouwkwaliteit
+ Goed uitgebalanceerd weggedrag
- Niet de zuinigste
- Te sterk bekrachtigde besturing
- Niet goedkoop

Suzuki Swift (AAN TE BEVELEN)
Ondanks dat de Swift een compact karretje is, overtuigt zijn interieur met verrassend veel leefruimte. De hoofdruimte is riant en de beenruimte op de volwaardige achterbank is voldoende. De kofferbak is aan de krappe kant, maar heeft wel een dubbele bodem. De afwerking van het interieur wisselt van zeer goed tot slordig. Het geheel steekt grotendeels aardig in elkaar, maar het paneel rond de tellerunit zat los en scheef. Datzelfde gold voor het plastic paneel tussen de voorstoelen. Jammer, want voor de rest maakt de Suzuki een degelijke indruk.
De Swift is een vermakelijke auto om in te rijden. Hij stuurt goed, heeft een mooie carrosseriecontrole en het onderstel is prima in balans. Je kunt hem zelfs enigszins sportief noemen, zo consistent, speels en voorspelbaar reageert de Swift. Minder is de 1.3 met 92 pk, of beter gezegd de transmissie die eraan gekoppeld is. Op zoek naar groene milieulabels is er een versnellingsbak gemonteerd met te lange verhoudingen. Daardoor is hij zuinig, maar ontbreekt iedere vorm van kwikzilverigheid in de vijfde versnelling. Van 100 naar 140 km/h in vijf is hij zelfs veruit de traagste van het stel. Opvallend is verder de slechte isolatie van de wielkasten. Dat neemt niet weg dat de Swift een intelligent bedachte, betaalbare en goed rijdende hatchback is.

+ Goede rijeigenschappen
+ Compact, toch ruim
+ Speels design
- Afwerkingsmissers
- Te lange bakverhoudingen
- Onvoldoende geluidsisolatie

Skoda Fabia (AAN TE BEVELEN)
De Fabia kun je vooral kenmerken als een kwaliteitsauto die bovendien behoorlijk wat ruimte en functionaliteit biedt. Je zit goed in een interieur dat gemaakt is van mooie materialen. De bouwkwaliteit is na de Polo de beste, alleen jammer dat de presentatie zo somber is. De carrosserie helt flink over en de rijervaring is niet bijzonder, maar de rijeigenschappen zijn foolproof. De besturing is iets te licht en gevoelloos, toch stuur je daarmee probleemloos door de uitwijkproef of over de parkeerplaats van de plaatselijke supermarkt. Goed nieuws is dat er een vernieuwde Fabia op komst is die goedkoper en groener wordt. De dikkere voorbumper, een forsere grille en grotere koplampen zullen niet veel veranderen aan de basiskwaliteiten van deze populaire Skoda. De nieuwe zal overigens niet meer verkrijgbaar zijn met deze 1.4 motor, wel met vier 1.2 benzinemotoren en twee diesels die allemaal in de 20 procent bijtellingcategorie vallen. De 1.2 TSI (met 85 of 105 pk) zal de vermoedelijke bestseller gaan worden. In dezelfde uitvoering kost die eveneens 85 pk sterke, maar zuinigere 1.2 TSI net geen 16 mille. Daarmee is hij nog geen echte prijsvechter maar wel een solide aanbod met een moderne motor en naar verwachting een goede restwaarde.

+ Prima algehele bouwkwaliteit
+ Ruim interieur
+ Goede stoelen
- Losse en hakerige versnellingsbak
- Carrosseriecontrole niet optimaal
- Somber interieur

Toyota Yaris (AAN TE BEVELEN)
De Yaris is samen met de Colt door zijn concept en koetsvorm een auto die wel wat MPV-gevoel oproept. Dat is positief bedoeld, want zijn interieur is ruimtelijk vormgegeven met het centrale, ver van je afstaande dashboard. Bovendien is het bovengemiddeld praktische ingedeeld met lekker veel opbergvakken en bekerhouders. Een ander sterk punt is dat deze Yaris standaard over een verschuifbare achterbank beschikt. Jammer dat de presentatie van het interieur wel heel erg sober is. Je kunt keihard plastic beter presenteren, nu valt het vooral in negatieve zin op. De aandrijflijn is beter dan het gemiddelde in deze klasse: de 1.3 VVT trekt goed en de Yaris heeft een lekker schakelende zesbak. Bovendien beschikt deze Yaris standaard over een start/stopsysteem dat probleemloos functioneert en bijdraagt aan de beste verbruiksscore in deze test; de Yaris pakt de nummer 1 positie als we de diesel-Polo niet meerekenen in de verbruiksronde. Je ziet het niet aan zijn functionele uiterlijk af, maar de Yaris stuurt verrassend goed. Het is geen Fiesta of Swift, maar de besturing is communicatief en het weggedrag voorspelbaar, maar zeker niet saai.

+ fijne motor met zesbak
+ De zuinigste
+ Functioneel interieur
- Goedkoop ogend interieur
- Inwisselbaar uiterlijk
- Carrosserie rolt en duikt veel

Volkswagen Polo (ZEER AAN TE BEVELEN)
Een diesel vergelijken met benzineauto's? Dat kan nu met dank aan Volkswagen dat een diesel zonder voorbehoud ook interessant maakt voor de privérijder. Deze Polo is wegenbelastingvrij dus pak je elke liter je voordeel. Met dank aan de driecilinder turbodieselmotor die bijna dertig kilometer belooft in ruil voor een liter diesel. Ook goed nieuws is dat deze spaar-Polo er met zijn glossy gesloten grille en forse achterspoiler zelfs dikker uitziet dan zijn normale broers. Het interieur biedt meer ruimte dan dat van de Fiesta, zowel achterin als in de kofferbak. Eén grote goed nieuws show dus deze Bluemotion? Nee, helaas niet. De vorige Polo Bluemotion haalde zo gemakkelijk 1 op 25 dat de verwachting bij deze Polo tot het toppunt was gestegen. Die maakt hij helaas niet waar, want verder dan 1 op 21,8 kwamen wij niet en dat is ver verwijderd van de beloofde 1 op 30. De driecilinder moet in deze Polo hard werken: je hoort en voelt dat er een cilinder minder meedoet. Maar door de foolproof wegligging en de op comfort gerichte onderstelafstemming maal je daar niet om. Dit succesnummer kan niet meer stuk. Iets minder tempo in ruil voor een laag verbruik, geen wegenbelasting en een redelijke aanschafprijs blijft een goede deal.

+ Hoge bouwkwaliteit
+ Premium uitstraling
+ Wegenbelastingvrij en 14 procent bijtelling
- Minder zuinig dan beloofd
- De driecilinder moet er flink aan trekken
- Lichte besturing

EINDOORDEEL
De Polo BlueMotion wint deze supertest. Hij schenkt iedere automobilist de voordelen van een diesel. Je profiteert ook als privé-rijder elke kilometer, omdat een liter diesel nu eenmaal goedkoper is en je geen wegenbelasting hoeft te betalen. Het spaarmotortje moet hard werken en is minder zuinig dan beloofd. Dat is jammer, maar niet doorslaggevend, want de Polo is ook nog eens een heel volwassen auto met een ruim interieur, de beste bouwkwaliteit en voldoende functionaliteit. De Ford Fiesta eist de tweede plaats op en overtuigt als kwaliteitsproduct en heeft een voldoende ruim interieur. Hij is niet perfect maar wel een echte stuurmansauto zonder dat hij daarvoor comfortoffers vraagt. Daarna volgt een clubje bekende grootheden als de Renault Clio, de Peugeot 207, de Skoda Fabia, de Seat Ibiza, de Suzuki Swift, de Opel Corsa, de Fiat Punto en de Citroën C3. Dan is er ook een budgetgroepje. Met een echte prijsvechter als de Dacia Sandero die er al is voor minder dan acht mille. In deze meest verkochte uitvoering kost hij echter ruim tien mille. Als je zijn minpunten voor lief neemt, heb je er een ruime, praktische auto aan. De andere leden in deze budgetklasse kosten drieduizend euro meer en zijn de Peugeot 206+, de Mitsubishi Colt en de Hyundai i20. Twee kunnen we er aanbevelen. Dat is de leuk sturende en nog altijd goed uitziende 206+, en de actueel ogende i20 met zijn complete uitrusting. De winnaar van de trendclub is de Mini Cooper. Hij is weliswaar duur, maar ook waardevast en zonder twijfel de beste als het om bouwkwaliteit en rijeigenschappen gaat. De Citroën DS3 en Alfa Romeo MiTo volgen op korte afstand.