Autovisie - 2011-01-20

TEST - ALFA ROMEO GIULIETTA SAVALI

De naam Giulietta herleefde en het is de bedoeling dat hetzelfde gebeurt met SAVALI. Moeten we er met z’n allen van gaan dromen?

Even voor wie net als wij dachten dat de zin ‘I am such stuff that dreams are made on’ bedacht is door een Italiaan die het Engels niet beheerst: Alfa Romeo is van mening dat haar publiek z’n klassieken kent, want dit was dichterlijke vrijheid van niemand minder dan Sir Wiliam Shakespeare. Van een bijna dichterlijke vrijheid waren ooit ook de opvoerkunsten van Fred van Lingen. Hoe anders is het dezer dagen...

Het edele handwerk heeft plaatsgemaakt voor denk en puzzelwerk van computernerds. Nou zouden we Ronald Vermeulen – die bij de Vireo Auto de kans krijgt het legendarische SAVALI nieuw leven in te blazen – zeker geen nerd willen noemen, hoewel hij verdraaid handig is met de software van motormanagementsystemen. Hij heeft in elk geval het Alfa-hart op de juiste plaats. Bovendien is hij er geheel eigenhandig in geslaagd het programma dat de MultiAir motoren aanstuurt te ‘kraken’. Extra lastig, omdat Alfa Romeo hiervoor nu eens niet het gebruikelijk Bosch-brein gebruikt, maar koos voor software van Magneti Marelli. Bovendien moest het ditmaal niet gezocht worden in de kenvelden, maar in het opschuiven van de diverse bergrenzertjes die her en der verstopt zaken. Werk voor een monnik met een rollenbank, die vooraleerst diende te doorgronden dat je bij een MultiAir motor (die geen smoorklep heeft) indirect de kleptiming moet zien te beïnvloeden, zonder de berekeningen die daaraan ten grondslag liggen te wijzigingen. Bij de sturing van een MultiAir-motor is de meet- en regeltechniek gericht op doelstellingen voor de luchtopbrengst en de luchtdruk (via de turbocompressor); die doelstellingen moesten dus een beetje worden verhoogd. Niet meer, niets minder.

En wat is dan het voorlopige resultaat de van experimenten (Ronald is er nog niet 100 procent tevreden over) op de rollenbank, de weg en het circuit van Zandvoort? Welnu, dat valt helaas toch ietwat tegen. Maar dat houdt eigelijk eerder een compliment in voor de motorenbouwers van Alfa Romeo dan een diskwalificatie van deze Savali. Logischerwijs kan bij de 170 pk 1.4 veel minder worden gewonnen dan bij de Mito waarin dezelfde krachtbron 135 pk met een kleine turbocompressor levert. Overigens blijft het bijzonder merk(on)waardig, dat de instap-Giulietta het vooralsnog met oude 120 pk-motor (geen MultiAir dus) moet doen. Reden waarom bijna iedereen de 170 versie kiest, die ook nog eens een B-label heeft. Voor Savali is dat dus wel een beetje jammer, omdat er als gezegd niet zo schokkend veel te winnen valt met de 595 euro kostende chiptuning. Volgens Ronald Vermeulen zit het ‘probleem’ ondermeer in de grotere turbo die de 170 pk versie heeft die dus meet lucht en tijd nodig heeft om op gang te komen. Een Mito met 135 pk geeft je van onderuit meteen een schop in de rug als ‘ie bij Savali is geweest, maar 170 pk versie blijft een erg lineaire, toch nog steeds ietwat saaie motor. Mogen we dat zo zeggen? Ja, van Ronald Vermeulen mogen we dat zeggen. Want hij weet van binnenuit dat Alfa Romeo zich genoodzaakt zag de slaapverwekkende 2.2 JTS motoren met een elektronische kunstgreep nog iets van karakter mee te geven.

Karakter krijgt de Savali-Giulietta wèl dankzij het dubbele –in eigen huis – ontwikkelde uitlaatsysteem (833 euro). Het produceert een mooi diepe ronk die evenwel nooit te opdringerig wordt. Op de rollenbank geeft de gekietelde motor 188 pk en 266 Newtonmeter, waarbij de winst qua draaimoment tussen de drie – en de vierduizend toeren gemiddeld rond de 20 Newtonmeter zweeft. Voor het gevoel gaat ‘ie bovenin met een vleugje mee venijn door naar de toerenbegrenzer, maar het bleek met stopwatch in de hand helaas niet in harde (winst)cijfers te vangen. Met de door ons gereden ontwikkelings-auto stelde Vermeulen de winst op de standaardsprint vast op 0,4 seconden (8,2 i.p.v 8,6 seconden), maar het standaard testexemplaar dat wij enige tijd gelden maten evenaarden reeds bijna de fabrieksopgave met 8,0 s. Vermeulen geeft volmondig toe dat de winst vrij marginaal is, maar hij benadrukt dat de auto gewoon net iets lekkerder aanvoelt. En dat is ontegenzeglijk het geval, niet in de laatste plaats door fijne onderstelmodificaties. Er zitten die prachtige 19 inch (!) wielen van de 159 TI op, met heerlijk scherpe Bridgestones in de maat 235/40. In combinatie met 2 centimeter kortere Biltein-veren (755 euro) en een fractie meer negatief camber achter (plus ietsje meer toespoor voor een gelijkmatige slijtage) maakt dat deze Giulietta tot een superfijn sturende auto.

EINDOORDEEL
Een fijne voorbode van hetgeen het herboren Savali ons in de toekomst gaat brengen.

Tekst: Thomas Bangma